Mankeerkerk

Dat is precies wat mijn vrouw en ik meemaakten toen we onlangs als vrijwilligers meevoeren op het hospitaalschip de Prins Willem Alexander. Veel gasten en vrijwilligers komen uit (de hele breedte van) de CGK en uit diverse andere kerken. Vanwege hun lichamelijke mankementen is deze vaarweek voor de gasten de enige manier om nog op vakantie te kunnen. Helaas liggen de CGK momenteel in scheiding… Maar tijdens onze vaarweek waren alle verschillen geen sta in de weg voor een goede en gezegende week met elkaar. Op zondag hebben we zelfs samen het Heilig Avondmaal gevierd! Ondanks onze veelkleurigheid in geloof en geloofsbeleving wisten we ons verbonden in de Heere, de enige God, onze God en in Zijn Zoon, onze Heere Jezus Christus.

Verbondenheid

Die verbondenheid kom ik vaak tegen in mijn werk voor het Interkerkelijk Dovenpastoraat. De betrokken dove mensen komen uit heel verschillende kerken (van Vrij Evangelisch tot Hersteld Hervormd), maar ze weten zich met elkaar verbonden in de enige God.

Die verbondenheid was er ook toen ik onlangs een viering leidde in een TBS-kliniek. De achtergronden van de deelnemers zijn heel divers. Maar uit hun (vaak spontane) reacties tijdens en na de viering bleek hoezeer ze verlangen naar God. En dat gaf veel verbinding, ook met elkaar.

Veelkleurigheid

Regelmatig ga ik ook voor in andere diensten, bijvoorbeeld in verzorgingshuizen in (de buurt van) Nunspeet en in diensten voor mensen met andere verstandelijke gaven dan gemiddeld. De veelkleurige kerkelijke achtergronden zijn in deze diensten geen hindernis om samen te luisteren naar Gods stem en samen te bidden en te danken.

Verlangen

De diepste motivatie voor mijn werk is het verlangen dat Gods Woord mensen raakt en verbindt, met Hem en met elkaar. In alle genoemde ‘mankeerkerken’ richten we ons vooral op de kern, op de hoofdzaak: het geloof in Jezus Christus als enige Redder en Koning. Wat sneeuwt die kern helaas vaak onder door onderling gedoe. En wat gebeuren er soms in kerken (veel) dingen die meer afbreken dan verbinden. Daarom hou ik van een ‘mankeerkerk’, omdat die mij helpt om Hem voor ogen te houden om Wie het werkelijk gaat: Christus Jezus, Gods Zoon, onze enige Redder en Here.

Als je het zo bekijkt, dan krijg je toch de neiging om iedereen een mankement toe te wensen?

Martin Visser werkt als gebarenpredikant voor het Interkerkelijk Dovenpastoraat en is secretaris van de stichting Bijbel NGT.